Dat Melkerschepp

As Dora un Grete sick vör benah sömtig Jaar as staatsche Deerns up'n Kneiel upstellt hebbt, het jem woll noch nich ahnt, dat se vondaage vör de Spaarkassen in Dörbern as Denkmal staat. Dat Denkmal is to'n Andenken an de Froenslüe, de fröher jeden Dag mit'd Melkerschepp na'n Kneiel öbersett' hebbt. Sogaar in Düstern kann'n de beiden Melkdeerns, wenn'n genau henkieken deit, bien Lampenschien kennen. Un Bäcker Mauske het för die Inweihung kört vör Wiehnachten Wiehnachtsspekulatius backt, an welke 'n dütlich sehn kann, dat dat daamals stävige Deerns wesen sünd.

Dat Melkerinnendenkmal in'n Düstern Dora Remmert un Grete Dieckhoff Söte Melkerin ton Eten

Dat is man kuum föftig Jaar her, dat in Dörbern benah in jeden Hus ne Koh in Stall stünd. De lütjen Buern, Handwarker un Iesenbahner in Dörbern harr'n keen eegen Wischen för ehr een Koh oder ehr twee Keih. Aver se harrn tosamen den Kneiel up de annere Siede Weser wo se ehre Keih stahn harrn. Ton Melken mössen de Froens un Deerns denn jümmer mit dat Melkerschepp röbersetten: s'morens üm fieve, mittags üm ölme und s'abens üm fieve. Tööv't wör nich! Keen to laate köm, könn in seß Stünnen wedderkamen! Faken hebbt de Fronslüe sick mit ehr Naahbersche tosammen daan, so dat jede bloß een üm annern Dag no'n Melken möß. Anners güng dat jo kuum, vör allem wenn noch lüttje Kinner in Huuse wörn un keene Grootöllern dar, de up jem uppassen könn'.

As dat Melkerschepp noch föhr, geev dat jaa noch keen Radio un keen Fernseh und de meisten Lüe har'n noch keene Zeitung. Man neschierig wörn de Lüe daamals ok al, un von daaher wör dat Melkerschepp soone Aart Dörpzeitung: Daar könn'n nich bloß allns gewaar weern, wat sick jüst so todraagn haar oder wat so anstünn, hier wör allens verhannelt, wat de Lüe so interesseeren dö. Bien Översetten von Dörbern na'n Kneiel bist allns Nee gewaar wurn, bien Melken hest die dat allns dörn Kopp gaan laaten könnt, un up'n Weg trügge hest dien eegen Semp daarto geven könnt - un den nächsten Dag wör nochmal allns dörnaamen.

Dat Melkerschepp up'n Kneiel

Man kann sick dat vondaage kuum noch vörstell'n, vör allem ok, wenn man bedenkt, dat de allermeisten gor nich swömmen können. Dat is sogaar mal vörkaamen, dat eene rinfullen und daarbi to Do'e kamen is. Wenn dat Schepp denn up de anner Siede ankaamen wör, möss'n de Fro'ns ersmaal ehre Koh finnen. Dat wör gaar nich so eenfach, de een oder annere het de Keih ok maal verwesselt un eers bien Melken maarkt, dat se anne verkeerte Koh strippen dö. Dat Melken wör 'ne swaare Arbeit bi Wind und Weer: Wenn'n trügge köm, harr'n in jeden Melkammer so an de tein Liter Melk. Ahne dat Jöck güng dat gor nich, dar harst lange Arms krägen.

Vör hunnert Jaar'n het manch en Fro, wenn se woll tohuuse bloß een Koh harrn, den eenen Melkammer up'n Kopp draagen, jüst so, as vendaage noch de Fronslüe in Afrika. Un wenn'n de Melk up'n Kopp drägen deit, hett'n de Hänne free un kann nebenbi noch Strümpe und Hanschen knütten. Up twee ganz ole Ansichtskaarten von Dörbern kann'n noch 'n paar Fronslüe sehn, de den Melkammer up'n Kopp drägen dot. Wat'n up de Ansichtskaarten kuum sehn kann, is, dat se twüschen Kopp und Melkammer een runnet Küssen leggt hebbt, dat de Melkammer nich so hart drücken dö. Düt Koppküssen het Waselck heten. Amenne gifft et noch so'n Waselck in den een oder annern Huushalt, ohn dat'n vendaage weet, woto dat Küssen mal deent het.

Dat ole Melkerschepp in Dörbern Dat ole Melkerschepp up'n Kneiel

Nu is dat jo'n beten ungewöhnlich, dat'n to'n Melken över de Weser mutt un man kann sick fragen, worüm dat so is. De Grund is woll, dat de Weser över veele Jaarhunnerte weg, as et noch keene Dieke geev, af un an ehren Loop wesselt het. Wenn Hochwater wän wör har se sick amenne en neet Bett socht un dat ole upgäven. De Alveser See bi Magelsen is so'n Rest von de ole Weser. Un so is dat denn woll mal so kamen, dat de Weser vör fief- oder seßhunnert Jaaren eren Loop ganz dicht an Dörbern verleggt het und de Wischen up eenmal afsnä'n wör'n. Dör düssen Wessel is ok Oberboyen afsnän wurn, denn dat is vondaage noch so, dat de Lüe von Oberboyen anne Dörber Kerken hört und up'n Dörber Karkhoff bi de Möhlen an Dörber Enne ehre Graffstä'n hebbt.

Januar 2007, HDB